Að skilja félagslegt athafnaform tsofíla
Tsofílar eru elskulegir, loðnir félagar þekktir fyrir mjúkt feld og forvitnilega persónuleika, en að skilja félagslegt athafnaform þeirra er lykillinn að því að byggja upp sterka tengingu við þá. Upprunnir úr Andesfjöllum í Suður-Ameríku, eru tsofílar náttúrulega félagsverur sem dafna í nýlendum í villtri náttúru. Hins vegar, sem gæludýr, geta félagslegar þarfir og athafnir þeirra breyst eftir umhverfi, uppeldi og einstaka temperament. Þessi grein mun leiða þig í gegnum félagslegar hreyfanir tsofíla og bjóða upp á hagnýt ráð til að efla gleðilegt, traust samband við gæludýrið þitt.
Félagsleg náttúra tsofíla
Í náttúrulegu búsvæði sínu lifa tsofílar í hópum upp að 100 einstaklingum, myndandi þéttar samfélög þar sem þeir eiga samskipti, snyrtast og vernda hvor annan. Þessi félagsleg uppbygging hjálpar þeim að lifa af erfiðum aðstæðum og rándýrum. Sem gæludýr halda tsofílar oft eftir þessum þorsta fyrir félagsskap, hvort sem er við andannar tsofíla eða mannlegar umönnunaraðilar. Hins vegar eru ekki allir tsofílar jafn félagslegir—sumir geta verið meira sjálfstæðir eða feimnir, sérstaklega ef þeir voru ekki rétt félagsskapavirktir sem ungar (ideally á aldrinum 8-12 vikna, þegar þeir eru mest móttækilegir fyrir tengingum).
Tsofílar eiga samskipti gegnum ýmsar hljóðgervingar og líkamsmál. Til dæmis gefur mjúkt kurrandi hljód yfirleitt til kynna ánægju, á meðan skarpur gáfur getur gefið til kynna vá eða pirring. Þeir nota einnig líkamleg tákn eins og staðsetningu eyrna eða felduppblásingu til að tjá tilfinningar. Að athuga þessi merki getur hjálpað þér að skilja þegar tsofíllinn þinn finnst þægilegur eða stressaður í félagslegum samskiptum.
Að mynda tengingu við tsofílinn þinn
Að byggja upp traust við tsofílinn þinn krefst þolinmæðis, þar sem þeir eru náttúrulega varfærismenn. Byrjaðu á að gefa þeim tíma til að venjast nýja heimili sínu—forðastu að handfella þá fyrstu dagana eftir að þú bringur þá heim. Sitðu nálægt burðinum þeirra og talaðu mjúklega til að láta þá venjast þinni nærveru og rödd. Að bjóða upp á lítið nasgöt, eins og stykki af þurruðu epli (í hófi, þar sem nasgöt ættu aðeins að vera 10% af fæðinu þeirra), getur einnig hjálpað til við að tengja þig við jákvæðar upplifanir.
Handfelling ætti að vera mild og lágmarkuð í upphafi. Tsofílar njóta venjulega ekki að vera haldnir lengi, þar sem það getur látið þá finna sig fastir. Í staðinn, leyndu þeim að koma til þín með því að sitja með höndinni í burðinum, lófa upp, og leyfa þeim að kanna. Með tímanum gætu þeir hoppað á höndina þína eða í fangið þegar þeir finna sig örugga. Miðaðu við stutt, jákvæð samskipti 5-10 mínútur daglega til að byggja upp traust án þess að yfirþyrmja þá.
Húsnæði tsofíla saman
Ef þú ert að hugsa um að halda mörgum tsofílum, mundu þá að þeir geta myndað sterk tengsl við burðarfélaga, en kynningar verða að vera gerðar vandlega. Par af sama kyni eða litlir hópar (2-3 tsofílar) virka oft best til að forðast ræktun og árásargirni. Kynntu þá í hlutlausum rými utan burða til að koma í veg fyrir landvarðleika, og eftirlitðu vandlega með merkjum um bardaga, eins og felddrótt eða eldi. Það getur tekið vikur fyrir tsofíla að samþykkja nýjan félaga, svo ekki flýta ferlinu. Gakktu úr skugga um að burðurinn sé rúmgóður— sérfræðingar mæla með að minnsta kosti 3 rúmfótum af plássi á hvern tsofíl—til að draga úr stressi og samkeppni.
Að hvetja til félagslegrar leikja og samskipta
Tsofílar eru virkir og forvitnilegir, oft leggja sig í félagslegan leik eins og hopp, eldi eða snyrtingu hvors annars ef þeir eiga félaga. Ef þú átt einn tsofíl geturðu líkt eftir þessu samskipti með því að bjóða upp á leikföng eins og trébitblokka eða tunnla til að halda þeim andlega örvaðir. Eyddðu tíma í samskipti við þá á virku stundum, venjulega snemma morguns eða kvölds, þar sem tsofílar eru crepuscular (mest virkir við dögun og myrkur). Dust bath, sem þeir njóta oft í pörum í villtri náttúru, getur einnig verið skemmtileg sameiginleg athöfn ef þú átt marga tsofíla—gakktu bara úr skugga um að baðkarfan sé nógu stór fyrir þá að rúlla sér þægilega.
Að þekkja stress í félagslegum aðstæðum
Þótt tsofílar séu félagslegir geta þeir orðið stressaðir ef þeim er þvingað í óvelkomnum samskiptum eða ef umhverfið finnst óöruggt. Merki um stress eru of mikil gáfur, felust, eða fur chewing (athafnaform þar sem þeir draga út sína eigin feld). Ef þú tekur eftir þessum athafnum, mettu félagslega uppsetningu þeirra. Fá þeir nóga kyrrðartíma? Er burðurinn í rólegu, lítið umferðarsvæði? Ef hýstir með öðrum, íhugaðu að aðskilja þá tímabundið til að sjá hvort stressið minnkar. Bjóðu 항상 upp á felustaðe, eins og lítið tréhus, þar sem þeir geta dregið sig til baka ef yfirbugaðir.
Lokahugsanir fyrir eigendur tsofíla
Að skilja félagslegt athafnaform tsofílsins þíns er gefandi ferðalag sem dýpkar tengingu þína við þá. Hvort sem þeir eru einn gæludýr sem þráir athygli þína eða hluti af litlum hópi, að mæta félagslegum þörfum þeirra tryggir gleðilegri, heilbrigðari líf. Vertu þolinmóðir, athugaðu einstaka persónuleika þeirra og lagaðu þig að þægindarstigi þeirra. Með tíma og umhyggju mun tsofíllinn þinn sýna þér ástarfulla hlið sína—hvort sem er í gegnum forvitnilegt bit eða hlýjan kríu á leiktíma.