चिन्चिलाको पाल्तु बनाउने परिचय
चिन्चिला, ती सुन्दर, फूलेका लङ्गुरहरू जसको बुट्टेदार फर र ठूला, जिज्ञासु आँखा हुन्छ, यसको पाल्तु बनाउने इतिहास एक शताब्दीभन्दा पुरानो छ। दक्षिण अमेरिकाको एन्डिज पर्वतहरूमा मूल रूपमा पाइने, विशेष गरी चिली, बोलिभिया, पेरु र अर्जेन्टिनाजस्ता देशहरूमा, चिन्चिलाहरूलाई युरोपेलीहरूले १६औं शताब्दीमा पहिलो पटक भेटेका थिए। यसको नाम चिन्चा जनजातिबाट आएको हो, जुन क्षेत्रको आदिवासी समूह थियो जसले चिन्चिलाको अत्यन्त नरम फरको मूल्यांकन गर्थ्यो। पाल्तु जनकहरूका लागि, यो समयरेखा बुझ्नुले यी अद्वितीय जनावरहरूको प्रशंसा गहिरो बनाउँछ र यसको प्राकृतिक प्रवृत्ति र आवश्यकताहरूलाई सम्मान गर्ने हेरचाह प्रदान गर्न मद्दत गर्छ।
प्रारम्भिक इतिहास: जङ्गली चिन्चिला र फर व्यापार (१६औं-१९औं शताब्दी)
चिन्चिला, विशेष गरी प्रजाति Chinchilla lanigera (लामो पुच्छर भएको) र Chinchilla chinchilla (छोटो पुच्छर भएको), मानव सम्पर्क हुनुभन्दा पहिले हजारौं वर्षसम्म जङ्गलमा फस्टाएका थिए। १५०० को दशकमा, स्पेनिश अन्वेषकहरूले चिन्चा जनजातिले चिन्चिलाको छाला कपडाका लागि प्रयोग गर्ने देखे किनकि यसको फर घना हुन्छ—प्रत्येक हेयर फलिकलले ६० सम्म हेयर सम्हाल्न सक्छ, जसले यसलाई विश्वको सबैभन्दा नरम फर मध्ये एक बनाउँछ। यो खोजले फर व्यापारलाई जन्म दियो जसले १९औं शताब्दीको अन्त्यसम्म चिन्चिलालाई विलुप्तिको नजिक पुर्यायो। लाखौं छाला निर्यात भए, र १९०० को प्रारम्भिक दशकसम्म जङ्गली जनसंख्या गम्भीर रूपमा संकटमा परित्यका थिए। यो दुखद अति शोषणले आधुनिक मालिकहरूलाई चिन्चिला अपनाउँदा नैतिक स्रोतलाई प्राथमिकता दिन स्मरण गराउँछ—सधैं प्रतिष्ठित ब्रीडरहरू वा उद्धार केन्द्रहरू छान्नुहोस्, जङ्गली समातिएका जनावरहरूभन्दा।
पाल्तुकरणको सुरुवात (१९२० को दशक)
चिन्चिलाको औपचारिक पाल्तुकरण १९२० को दशकमा सुरु भयो, पाल्तु स्वामित्वभन्दा फर उद्योगले चलाएको। १९२३ मा, अमेरिकी खनिज इन्जिनियर माथियास एफ. च्यापम्यानले चिली सरकारबाट अनुमति पाएर ११ जङ्गली चिन्चिलाहरू संयुक्त राज्य अमेरिकामा ल्याए। यी चिन्चिला, अधिकांश Chinchilla lanigera, आजका लगभग सबै पाल्तु चिन्चिलाहरूको आधार बने। च्यापम्यानको लक्ष्य फरका लागि ब्रीड गर्नु थियो, र आगामी केही दशकमा उत्तर अमेरिका र युरोपमा चिन्चिला फार्महरू उम्रिए। पाल्तु मालिकहरूका लागि, यो इतिहासले पाल्तु चिन्चिलाहरू आनुवंशिक रूपमा किन यति समान छन् भन्ने व्याख्या गर्छ—यो थाहा हुँदा स्वास्थ्य समस्याहरू विचार गर्दा मद्दत गर्छ, किनकि इनब्रीडिङले malocclusion (गलत जुट्ने दाँत) जस्ता विशिष्ट आनुवंशिक अवस्थाहरू निम्त्याउन सक्छ।
पाल्तु जनावरमा संक्रमण (१९५० को दशक-१९८० को दशक)
२०औं शताब्दीको मध्यतिर, फर उद्योग नैतिक छानबिनको सामना गर्दा, चिन्चिलाहरू फार्म जनावरबाट घरेलु पाल्तुमा संक्रमण हुन थाले। १९५० र १९६० को दशकमा, ब्रीडरहरूले स्वभावमा ध्यान दिन थाले, शान्त, बढी सामाजिक चिन्चिलाहरू छाने जुन साथीका लागि उपयुक्त हुन्छन्। यो परिवर्तन तुरुन्तै भएन—चिन्चिलाहरूमा धेरै जङ्गली प्रवृत्तिहरू कायम छन्, जस्तै डराउने स्वभाव र एन्डिजमा ज्वालामुखी खरानीमा लोटपल्टिन नक्कल गर्ने धुलो स्नानको आवश्यकता। मालिकहरूका लागि, यसको अर्थ यी प्रवृत्तिहरूलाई सम्मान गर्ने वातावरण बनाउनु हो: उफ्रिन ३ फिट अग्लो ठूलो केज दिनुहोस्, सुरक्षित लुक्ने ठाउँहरू, र नियमित धुलो स्नान (१०-१५ मिनेट, हप्तामा २-३ पटक) उनीहरूको फर स्वस्थ राख्न।
आधुनिक युग: प्रिय साथीका रूपमा चिन्चिला (१९९० को दशक-हालसम्म)
१९९० को दशकदेखि, चिन्चिलाहरूले एक्सोटिक पाल्तुको रूपमा आफ्नो स्थान पक्का गरेका छन्, विश्वभरका मालिक र ब्रीडरहरूको समर्पित समुदायसँग। आज, छनोटी ब्रीडिङका कारण दर्जनभन्दा बढी मान्यता प्राप्त रङ्ग उत्परिवर्तनहरू छन्, स्ट्यान्डर्ड ग्रे देखि भायोलेट र सफायरसम्म। बन्दी अवस्थामा उनीहरूको आयु—१० देखि २० वर्ष—उनीहरूलाई लामो अवधिको प्रतिबद्धता बनाउँछ, प्रायः ह्याम्स्टरजस्ता अन्य साना पाल्तुहरूभन्दा लामो जिउँछन्। आधुनिक पाल्तु मालिकहरूले दशकौंको ज्ञानबाट लाभ लिन्छन्; उदाहरणका लागि, हामीले अब थाहा छ चिन्चिलालाई फाइबरयुक्त आहार (जस्तै timothy hay) र कम चिनी चाहिन्छ पाचन समस्याहरू रोक्न। व्यावहारिक सुझाव हो उनीहरूको तौल निगरानी गर्नु—वयस्क चिन्चिलाहरू ४००-६०० ग्राम बीच हुनुपर्छ—र यदि उनीहरूले धेरै घट्ने वा बढ्ने भए भेटेरिनरी डाक्टरसँग सल्लाह लिनुहोस्, किनकि यसले स्वास्थ्य समस्या संकेत गर्न सक्छ।
चिन्चिला मालिकहरूका लागि व्यावहारिक सिकाइहरू
पाल्तुकरणको समयरेखा बुझ्नुले मालिकहरूलाई इतिहासमा जरा गाडेका आफ्नो चिन्चिलाको अद्वितीय आवश्यकताहरू पूरा गर्न मद्दत गर्छ। यहाँ केही व्यावहारिक सुझावहरू छन्:
- उनीहरूको जङ्गली जरा सम्मान गर्नुहोस्: चिन्चिला प्राकृतिक रूपमा नोक्टर्नल र लजालु हुन्छन्। उनीहरूको केज शान्त, कम ट्राफिक भएको क्षेत्रमा राख्नुहोस् र उनीहरूको सक्रिय समयमा (साँझदेखि रातिसम्म) अन्तर्क्रिया गर्नुहोस्।
- स्वास्थ्य सचेतता: प्रारम्भिक इनब्रीडिङका कारण दन्त र हृदय समस्या हुन सक्छन्। एक्सोटिक जनावर विशेषज्ञसँग वार्षिक भेटेरिनरी जाँचको समय निर्धारण गर्नुहोस्।
- नैतिक स्वामित्व: जङ्गली जनसंख्या घट्न नदिन शेल्टरहरू वा जिम्मेवार ब्रीडरहरूबाट अपनाएर संरक्षण प्रयासहरूलाई समर्थन गर्नुहोस्।